Projekt przedłożono w 2361 roku.
Okręty klasy Constellation były odpowiedzią na zapotrzebowanie Gwiezdnej Floty na szybkie krążowniki o dalekim zasięgu. Ponieważ ówczesna technologia nie zapewniała odpowiednich możliwości uzyskania dużych prędkości, zamontowano na tych okrętach cztery silniki warp. Było to odstępstwo od tradycji zapoczątkowanej przez okręt Phoenix - statku zbudowanego przez Zephrama Cochrane'a - według której wszystkie okręty i statki miały po dwa silniki.
Federacja potrzebowała nowych okrętów o większym zasięgu, gdyż w owym czasie (koniec XXIII wieku) terytorium Federacji rosło w dużym tempie, a używane do tej pory okręty (z lat 50., 60. i 70.) nie mogły sprostać zadaniom. Dotarcie do odległych rejonów zabierało tak dużo energii, że w razie walki mogło to doprowadzić do katastrofalnych skutków.
Laboratoria R&D pracowały nad doskonalszymi silnikami o większym zasięgu do nowych okrętów, jednak w roku 2261 Gwiezdna Flota zdecydowała, że zostanie zbudowana nowa klasa okrętów z czterema silnikami. Potrzebowały one mniej energii, a zapewniały większy zasięg niż dwa silniki zaopatrywane w taką samą ilość energii. Potrzebowały jednak specjalnych systemów kontrolnych zapewniających stabilność pola podprzestrzennego. Obecność tych systemów powodowała, że sensory okrętów były bardziej podatne na uszkodzenia. Sumując wszystkie za i przeciw (i biorąc pod uwagę przedłużające się projektowanie wydajniejszych silników) dowództwo zdecydowało się jednak na budowę i eksploatację serii okręów tej klasy.
Schemat mostka
1 - Fotel dowódcy
2 - Stanowisko sternika
3 - Stanowisko operacyjne
4 - Główny ekran
5 - Konsola naukowa
6 - Konsola taktyczna
7 - Konsola inżynieryjna
8 - Wyjście
9 - Gabinet kapitana
10 - Turbowinda