Gwiezdna Flota (Starfleet) to organizacja pełniąca rolę organizacji wojskowej. Tak się ją z reguły postrzega. Jednakże głównym zadaniem GF była i nadal pozostaje eksploracja kosmosu.
Do niedawna okręty GF były uzbrojone jedynie celem samoobrony. Wszystkie jednostki wyposażano raczej w ekwipunek naukowy, broń była na dalszym planie. Dopiero liczne inwazje ze strony niezwykle groźnych i potężnych przeciwników zmusiły Gwiezdną Flotę do zmiany wizerunku i budowania jednostek czysto bojowych.
Oficerowie Floty nie są jednak typowymi żołnierzami. Owszem, znają się na broni, taktyce, walce wręcz, ale jednocześnie większość z nich pozostaje naukowcami lub technikami. Służba wojskowa stoi poniekąd obok (aczkolwiek istnieją specjalne wydziały Floty, których działalność ma charakter czysto militarny, jak np. Starfleet Marines).
Podsumowując, Flota jest organizacją badawczą, o uprawnieniach militarnych, z których korzysta w razie potrzeby - jedynie do obrony. Jedną z zasad Gwiezdnej Floty jest używanie siły tylko w samoobronie, ze szczególnym uwzględnieniem unikania ofiar.
Powstanie i struktura
Kiedy powstała Gwiezdna Flota?
Gwiezdna Flota istniejąca w ramach struktur Zjednoczonej Federacji Planet (2161) miała swoją poprzedniczkę. Była nią Gwiezdna Flota Zjednoczonej Ziemi, której dowództwo ściśle współpracowała z UESPA (United Earth Space Probe Agency) z siedzibą w San Francisco.
Nie jest kanonicznie do końca jasne, kiedy Gwiezdna Flota Zjednoczonej Ziemi powstała. Biblia serialu Star Trek: Enterprise sugeruje, że było to „mniej niż dwadzieścia lat” przed 2151 rokiem.
Pewnym tropem jest znana data utworzenia Sekcji 31 (2140). Ta tajna organizacja wywiadowcza twierdziła, że jest usankcjonowana pierwotną Kartą Gwiezdnej Floty, której artykuł 14, sekcja 31 pozwalał na podejmowanie nadzwyczajnych środków w czasach skrajnego zagrożenia. Stąd Gwiezdna Flota Zjednoczonej Ziemi musiała w 2140 roku już istnieć.
Korpus Marines
Starfleet Marines. Od chwili swojego powstania Gwiezdna Flota została jasno określona jako niemilitarna organizacja. Pomimo rang i procedur zapożyczonych prosto z wojska, pomimo regularnych bitew w kosmosie i pomimo posiadania okrętów zdolnych obrócić w perzynę powierzchnię dowolnej planety, głównymi jej zadaniami jest pokojowa eksploracja kosmosu i utrzymywanie pokoju na terenie Federacji. Niekiedy jednak pojawia się sytuacja, w której wymagana jest militarna interwencja na jakiejś planecie. Wtedy do akcji wchodzi elitarny oddział żołnierzy Marines Gwiezdnej Floty. Podczas gdy personel Gwiezdnej Floty pełni różne funkcje, włączając w to misje naukowe i dyplomatyczne, to Marines przeznaczeni są tylko dla jednego celu - walki.
Korpusy Marines Gwiezdnej Floty (SFMC - StarFleet Marine Corps) od chwili swojego powstania strzegą ideałów Federacji, broniąc ją przed wszelkimi zagrożeniami. Marines nierzadko poświęcali własne życie, przedkładając bezpieczeństwo innych ponad swoje własne. Marines zwykle przewożeni są na pokładach okrętów Gwiezdnej Floty, jednak nie podlegają okrętowej hierarchii dowództwa. Są bardzo dobrze wyszkoleni i sprawni, nawet jak na standardy Gwiezdnej Floty. Nic dziwnego, skoro ich głównym terenem działania są powierzchnie planet, zarówno na lądzie, jak i pod wodą, nie pomijając jednak przeszkolenia w działaniach w kosmosie. Dzięki technologii XXIV wieku, zwłaszcza holodekowi, są do tego przygotowani w możliwie najpełniejszym stopniu. W odróżnieniu od personelu Gwiezdnej Floty, Marines muszą spełniać określone kryteria. Mile widziana jest zwłaszcza ponadprzeciętna inteligencja i wytrzymałość fizyczna.
Historia Korpusów Marines. Pierwszy korpus Marines został powołany tuż przed Wojną Czteroletnią z Imperium Klingońskim (2239-2343). Było to spowodowane specyficzną sytuacją Federacji. Planiści wojskowi wyciągnęli co prawda odpowiednie wnioski z wojny z Romulanami (2156-2160), jednak w Dowództwie Gwiezdnej Floty przeważał pogląd, że następne konflikty będą rozstrzygane przez kosmiczne bitwy, bez prowadzenia naziemnych operacji. Komodor Buckner "Buck" Kripney zdołał jednak przekonać Radę Federacji do pomysłu powołania wyspecjalizowanych oddziałów do walki na powierzchni planet.
Po powołaniu Korpusów Marines komodor Kripney objął nad nimi dowodzenie, przyjmując stopień Generała Majora i stając się pierwszym komendantem Korpusów Marines Gwiezdnej Floty. Początkowo do Marines wstępowali głównie ochotnicy z armii ziemskich i andoriańskich.
W 2236 w Cirtis na Marsie została otwarta Akademia Marines Gwiezdnej Floty.
Swój chrzest bojowy Marines przeszli na planecie Joia V, 10 listopada 2240 roku. Jeszcze na orbicie planety nieprzyjaciel zdołał zniszczyć USS Landover, na którym przebywali oficerowie głównodowodzący. Dowodzenie przejął wówczas sierżant major Randall Robor-Wheeler i przez sześć miesięcy prowadził z IV regimentem wojnę podjazdową na planecie. Został za to awansowany do stopnia kapitana i objął dowodzenie nad I kompanią IV regimentu.
W styczniu 2241 roku II, VIII i XIII regiment Marines został skierowany na Sinbad IV w celu obrony tej planety przed spodziewaną inwazją Klingonów. Gdy ci w końcu przybyli, mieli znaczną przewagę liczebną. Pomimo tego oddziały marines, wykazując niewiarygodną odwagę i pomysłowość, odnieśli nad Klingonami druzgocące zwycięstwo, zabijając i biorąc do niewoli ponad 30 tysięcy żołnierzy wroga. Była to zarazem pierwsza akcja pierwszych absolwentów Akademii Marines.
W sierpniu 2241 roku marines rozpoczęli pierwsze natarcie wojsk Federacji na przestrzeń klingońską. Na Rudgur III Klingoni użyli wtedy po raz pierwszy gazu chloroteragennego przeciwko V regimentowi, który poniósłszy wysokie straty zmuszony był się wycofać.
Najsłynniejszą akcją Marines w Wojnie Czteroletniej był jednak atak na Karag II przeprowadzony 5 lutego 2243 roku. I, III, VII, XII i XXII regiment marines przez kilka dni walczył z przeważającymi siłami armii imperialnej, pozbawiony wsparcia z powietrza na wskutek złych warunków atmosferycznych. 12 lutego, korzystając z chwilowego przejaśnienia, okręty Gwiezdnej Floty były w stanie zapewnić wystarczające wsparcie regimentom, aby te przełamały obronę wroga i zabezpieczyły planetę.
To wówczas Rada Federacji stworzyła nowe odznaczenie, Karagitowy Medal Odwagi, który miał być odtąd nadawany za akty ekstremalnej odwagi i poświęcenia. Jako pierwszy został nim odznaczony pułkownik Ahab Anchar.
Organizacja jednostek Korpusów Marines.
Największą jednostką SFMC jest dywizja. Składa się zwykle z dwóch lub więcej brygad i jest dowodzona przez generała porucznika lub generala majora. Dywizja jest samowystarczalną jednostką. Podlega bezpośrednio Dowództwu Marines i Gwiezdnej Floty. Poszczególne dywizje mają w nazwie numery nadawane według kolejności powstania, np. Trzecia Dywizja (3DIV). Przeciętna dywizja zawiera około 24 tysięcy żołnierzy i oficerów.
Następnie jest brygada. Zawiera ona od dwóch do sześciu regimentów. Jest to największa jednostka, jaka może być przydzielona do Bazy Gwiezdnej oraz zdolna do mobilizacji w strategicznych sektorach galaktyki. Dowodzona jest zazwyczaj przez generała majora, który podlega dowódcy swojej dywizji. Poszczególne brygady mają w nazwie numery nadawane według kolejności powstania, np. Druga Brygada (3BGD). Przeciętna brygada zawiera około 12 tysięcy żołnierzy i oficerów.
Regiment jest największą możliwą wyspecjalizowaną jednostką Marines. Składa się z czterech do ośmiu batalionów i jest dowodzony przez pułkownika, który podlega dowódcy swojej brygady. Regiment może być jednostką niebojową, jednak jest to zawsze wyraźnie zaznaczone w nazwie. Nazwa regimentu jest tworzona w oparciu o miejsce utworzenia, swoją specjalizację, lub nawet nazwisko pierwszego dowódcy, np. regiment Orion (Orion Reg). Przeciętny regiment zawiera około 3 tysięcy żołnierzy i oficerów.
Batalion jest największą jednostką, która może być przydzielona na okręt. Składa się z trzech do sześciu kompanii i dowodzona jest przez podpułkownika, który podlega dowódcy swojego regimentu. Każdy batalion ma wyznaczoną specyficzną rolę w ramach specjalizacji swojego regimentu. Bataliony przydzielane na okręt są zawsze jednostkami bojowymi. Tak jak brygady, bataliony mają w nazwie numery nadawane według kolejności powstania, np. Pierwszy Batalion (3BN). Przeciętny batalion zawiera około pięciuset żołnierzy i oficerów.
Kompania jest najmniejszą jednostką zdolną do niezależnego działania w ramach służby. Składa się z minimum trzech plutonów i dowodzona jest przez majora lub kapitana. Każda kompania podlega swojemu batalionowi za wyjątkiem Dowództwa Kompanii. Zawiera ona dowódcę batalionu i jego sztab, jak również personel pomocniczy. Kompania identyfikowana jest literą alfabetu rzymskiego (kompania D-D CO) lub jako Dowództwo Kompanii (HQ CO). Przeciętna kompania zawiera około 110 żołnierzy i oficerów.
Najmniejszą jednostką polową, składającą się z przeciętnie sześciu sześcioosobowych oddziałów, jest pluton. Dowodzony przez porucznika lub podporucznika i podlega bezpośrednio dowódcy kompanii. Plutony są identyfikowane za pomocą liter alfabetu fonetycznego, np. pluton Echo. Pluton składa się przeważnie z 40 ludzi.
Litery alfabetu fonetycznego są następujące: Alfa Bravo Charlie Delta Echo Foxtrot Golf Hotel Infia Juliet Kiko Lima Mike November Oskar Papa Quebec Romeo Sierra Tango Uniform Viktor Whiskey Xray Yankee Zulu.
Typowe zadania korpusów Marines. Wszelkie operacje i zadania korpusów są kontrolowane pośrednio przez Admirała Floty. Jest on odpowiedzialny za ogólne wyznaczanie zadań poszczególnym dywizjom, dając jednak dowódcom polowym swobodę działania. Mają oni przyznane prawo do działania na podstawie własnych obserwacji i kalkulacji, bez potrzeby ciągłej konsultacji ze swoimi zwierzchnikami. Nie oznacza to jednak automatycznej zgody na wszelkie akcje; działania nie wchodzące w skład aktualnej misji jednostki powinny dziać się za wiedzą i zgodą dowództwa. Dowódca jednostki Marines ma pod tym względem podobny zakres uprawnień, co kapitan okrętu Gwiezdnej Floty.
W odniesieniu do jednostek stacjonujących na pokładach okrętów kosmicznych stosuje się nieco inne zasady. Dowódca takiej jednostki podlega dodatkowo kapitanowi okrętu. Pozwala to na wspólną koordynację przeprowadzanych operacji. Zadania długofalowe są w tym przypadku wyznaczane przez Dowództwo Marines, a krótkofalowe przez kapitana okrętu. Taka metoda działania udowodniła w praktyce swoją wartość i elastyczność.
Należy jednak wspomnieć, że wzajemna współpraca między personelem korpusów marines a personelem Gwiezdnej Floty nie układa się zbyt dobrze. Dla przykładu, Marines uważają, że personel Gwiezdnej Floty nie posiada wystarczającego wyszkolenia i dyscypliny, lekceważąc dodatkowo ich pracę. Gwiezdna Flota uważa dla odmiany, że korpusy marines to zbieranina aroganckich i lekkomyślnych facetów, którzy najpierw naciskają spust, potem naciskają go jeszcze raz dla pewności, a dopiero potem zadają pytania.
Misje specjalne Korpusów Marines. W obrębie SFMC istnieją bardziej elitarne jednostki, przeznaczone do misji specjalnych. Otrzymują one jeszcze staranniejsze przeszkolenie. Indywidualne specjalizacje uwzględniają między innymi specjalistę od materiałów wybuchowych, specjalistę od operacji podwodnych, instruktora Anbo-Jytsu, specjalistę od komputerów, specjalistę od komunikacji, itp. Istnienie takich oddziałów znane jest tylko nielicznym.
Przykładami takich oddziałów są:
Siły Rozpoznawcze Korpusów Marines (SFMC Recon). Nazwa "Siły Rozpoznawcze" jest w rzeczywistości próbą ukrycia prawdziwego przeznaczenia tych oddziałów, jednak większość militarnych członków Gwiezdnej Floty wie, jaki jest faktyczny cel ich istnienia.
Członkowie SFMC Recon przechodzą rygorystyczne szkolenie w Akademii Marines oraz dodatkowo szkolenia specjalne: wyższa szkoła operacji specjalnych (ASOS- Advanced Special Operations School), szkoła przetrwania, oporu i ucieczki (SERE - Survival, Evasion, Resistance and Escape School) oraz przechodzą standardowe szkolenie w departamencie wywiadu Akademii Gwiezdnej Floty.
Kadra oficerska ma wyższy odsetek byłych oficerów niepatentowych niż w Gwiezdnej Flocie. Zazwyczaj są to ludzie służący w innej jednostce Marines, przeniesieni do SFMC Recon. Częścią ich szkolenia jest zawsze udział w misji Wywiadu Gwiezdnej Floty. Jest to spowodowane dość dużym odsetkiem zakresie języków, kultur, tajnych operacji i działania na wrogim terenie. Większość z nich służyła jakiś czas jako attache militarny w ambasadach Federacji. Czasami są wyznaczeni na okręt lub normalny oddział Marines jako doradcy.misji niepodchodzącym ściśle pod kompetencje Sił Rozpoznawczych. Tacy oficerowie posiadają dużą wiedzę.
Oficerowie niepatentowi (NCO - Non Commisioned Officer) także muszą znać kilka różnych języków i kultur. Często służą jako strażnicy przy ambasadach. Z uwagi na rygorystyczny trening SFMC Recon szczyci się najwyższym procentem oficerów niepatentowych, którzy zdobyli patent oficerski. Najmniejszą jednostką SFMC Recon jest pluton składający się z 24 ludzi, włączając w to 3 oficerów. Każdy oddział ma swoich własnych pilotów, którzy zaliczyli kurs pilotażowy SFMC Recon. Cały pluton generalnie podlega dowódcy bazy gwiezdnej lub okrętu, do którego jest przydzielony, chyba że ma inne rozkazy z Wywiadu Gwiezdnej Floty lub Dowództwa Marines.
Typowe misje takich oddziałów to: abordaż statku/okrętu kosmicznego, sabotaż instalacji wroga poprzedzający właściwą inwazję, partyzantka, rekonesans, porywanie/uwalnianie ludzi, wsparcie militarne dla misji wywiadu Gwiezdnej Floty i ogólnie strona praktyczna tajnych misji.
Akademia Marines Gwiezdnej Floty "Powtórzę jeszcze raz, w czasie treningu zasadniczego zabraniamy używania słów takich jak proszę lub dziękuję, ponieważ te słowa zakładają istnienie czegoś takiego jak uprzejmość lub życzliwość."
Akademia Korpusów Marines Gwiezdnej Floty, mieszcząca się na Marsie, jest podobna do Akademii Gwiezdnej Floty, jednak kładzie duży nacisk na trening bojowy. Panują tam zgoła odmienne warunki, porównywalne z obozami szkoleniowymi sprzed lat. Jest ku temu powód: każdy marine musi dać z siebie absolutnie wszystko, bo inaczej narażałby na niepotrzebne ryzyko swoich kolegów. Charakter misji Marines zostawia bardzo mało miejsca na błędy.
Marines podczas nauki zdobywają następujące umiejętności:
-obsługa broni: fazery, broń przeciwpojazdowa, granatniki,
-analiza danych wywiadu,
-przesłuchiwanie,
-języki: standardowy Federacji,
-dowodzenie,
-nawigacja,
-orientacja w terenie,
-skoki spadochronowe,
-konserwacja fazerów,
-pilotaż wahadłowców,
-obsługa łodzi,
-rekonesans,
-walka bronią ręczną,
-trening survival na obiektach klasy I, K, MIN,
-protokół Gwiezdnej Floty,
-pływanie/nurkowanie,
-taktyka walki małych jednostek,
-obsługa ręcznych silników rakietowych,
-walka wręcz (lub Anbo-Jytsu),
-obsługa i działanie w skafandrze kosmicznym,
-prowadzenie pojazdów.
Dodatkowo oficerowie uczą się następujących umiejętności:
Oficerowie niepatentowi:
-administracja,
-dowodzenie jednostek.
Oficerowie:
-administracja,
-dyplomacja,
-dowodzenie jednostek,
-orientacja w terenie.
Zazwyczaj kadeci szkoleni są przez oficerów niepatentowych. Uczą oni i dowodzą szeregowcami, technikami i specjalistami Akademii Gwiezdnej Floty. "Pełni" oficerowie natomiast są rzeczywistymi dowódcami poszczególnych oddziałów. Każdy marine bez względu na rangę może być w każdej chwili wyznaczony do jakiejś misji. Oczywiście zachowywana jest drabina dowodzenia, jednak oficerowie mogą być przydzieleni do jednego zespołu ze zwykłymi żołnierzami, jeśli ci dysponują potrzebnymi umiejętnościami. Gwiezdna Flota bierze najlepszych, bez względu na stopień.
Dodatkowe treningi korpusów Marines. Każdy marine może dodatkowo ukończyć dodatkowe szkolenia.
Pierwsze z nich, to Wyższa Szkoła Operacji Specjalnych (ASOS - Advanced Special Operations School). Ta szkoła uwzględnia trening następujących umiejętności:
-konserwacja fazerów,
-walka wręcz,
-kamuflaż,
-komunikacja,
-niszczenie obiektów,
-pierwsza pomoc,
-wsparcie ogniowe,
-przedni obserwator,
-obsługa broni: działa fazerowe, granatniki fotonowe, broń przeciwpojazdowa,
-przesłuchiwanie,
-porywanie/uwalnianie ludzi,
-nawigacja,
-orientacja w terenie,
-spadochroniarstwo,
-rekonensans,
-pływanie/nurkowanie,
-szkicowanie, fotografowanie, holografowanie,
-taktyka walki małych jednostek,
-obsługa ręcznych silników rakietowych,
-walka wręcz (lub Anbo-Jytsu),
-obsługa i działanie w skafandrze kosmicznym.
ASOS uwzględnia także specjalizacje. Jedną z nich jest trening snajpersko-zwiadowczy. Uwzględnia on szkolenie w zakresie różnych technik zwiadu, przeżycia na wrogim terenie oraz oczywiście obsługę fazerów. Ludzie, którzy ukończyli ten trening są w stanie przeżyć na wrogiej planecie wystarczająco długo, by znaleźć swój cel, zlikwidować go i wrócić. Używa się też ich do misji wywiadowczych i rozpoznawczych.
Drugie to Szkoła Przetrwania, Oporu i Ucieczki (SERE - Survival, Evasion, Resistance and Escape School). Zarówno Akademia Gwiezdnej Floty jak i Akademia Marines uwzględniają trening survival w podstawowym szkoleniu. SERE jest tego znacznym rozszerzeniem i uwzględnia w szkoleniu typowe elementy, z którymi mogą się spotkać marines w swoich misjach, np. organizacja ucieczki z obozu jenieckiego oraz przetrzymywanie przesłuchań (włączając w to szkolenie psychologiczne i kursy ksenologii).
Trzecie szkolenie to Zakładanie Ładunków Wybuchowych (EOD - Explosive Ordinance Disposal). To szkolenie uczy właściwego obsługiwania się materiałami wybuchowymi. Nie pomijane są w nim żadne znane (także używane przez inne rasy) środki wybuchowe.
Inne szkolenie to Wyższa Bojowa Akademia Pilotażu Gwiezdnej Floty (ACPA Advanced Combat Pilot Academy). Piloci Marines szkoleni są w Akademii Gwiezdnej Floty na sprzęcie zarówno Gwiezdnej Floty, jak i wyspecjalizowanych okrętach marines. Akademia szkoli pilotów zarówno z Floty, jak i z SMFC, którzy wykazali się dużymi umiejętnościami pilotażu. Jest to prawdziwie szkoła dla najlepszych, ucząca posługiwania się szerokim wachlarzem pojazdów latających.
Autorzy: większość informacji pochodzi z okrętu USS MacArthur dzięki uprzejmości Piotra Milewskiego i Jana Strzeleckiego.
Wykaz rang
W latach 50. XXIII w. oznaczenia stopni były proste: oficerowie mieli złoty pasek na rękawch, w przeciwieństwie do załogantów. Kapitan nie miał odrębnych dystynkcji.
Później wprowadzono podwójny pasek dla tego stopnia, ale dopiero w 2266 roku wprowadzono system oznaczenia wszystkich rang w postaci różnych pasków na rękawach, przy czym chorążowie i załoganci nie posiadali żadnych oznaczeń.
Nowy system oznaczenia stopni, wraz z odznakami określającymi okręt i systemem kolorów oznaczających sekcję, dawał możliwość natychmiastowej identyfikacji okrętu, stopnia i sekcji danego oficera. Wkrótce możliwość taka stała się bardzo ważna, jako że załogi okrętów stały się na tyle duże, że kapitanowie nie mogli znać wszystkich jej członków. Jedynym odchyleniem od systemu była zielona tunika kapitańska, posiadająca oznaczenia stopnia na ramieniu.
Po zmianie krojów mundurów po 2270 roku, system oznaczenia stopni został utrzymany w uproszczonej formie na rękawach lub opcjonalnie w postaci pasków na ramieniu. Stosowana później struktura rang jest przedstawiona w dalszej części tekstu po opisie rang z 2266 roku.
Oznaczenia stopni w Gwiezdnej Flocie w 2266 roku:
Admiral Floty (fleet admiral)
Admirał (admiral)
Wiceadmiral (Viceadmiral)
Kontradmiral (Contradmiral)
Komodor (Commodore). Jeden z najwyższych stopni we Flocie. Komodor służą na rożnych pozycjach, z reguły dowodzą bazą gwiezdną lub okrętem. Poza oznaczeniem stopnia, ichmundur nie różni się od standardowych złotych mundurów sekcji dowodzenia. Komodor Matt Decker dowodził USS Constellation, będąc faktycznie na stanowisku zwykłego kapitana. Był jednak wyższy stopniem od kapitana Kirka, co mógł wykorzystać przy sporze.
KapitanFloty (Fleet Captain). Nie jest jasne, czy taka ranga istnieje w rzeczywistości. Wydaje się, że takiej rangi byli kapitan Christopher Pike (TOS: "The Menagerie") oraz kapitan Garth. Oficer w tym stopniu prawdopodobnie dowodzi zespołem kilku okrętów.
Kapitan (Captain). Przez pewien okres w latach 60. XXIII w. kapitanowie nosili zielone tuniki, gdzie stopień był oznaczony na ramieniu w postaci pasków układających się w literę V; wtedy na rękawie nie było żadnych znaków. Zielony kolor munduru dawał wyraźniejszy sposób oznakowania kapitana, co często okazywało się ważne przy misjach zwiadowczych. Kapitan Kirk w czasie swojej długiej kariery nosił wiele mundurów przy różnych stopniach od chorążego do admirała. Jest najbardziej sławny z lat, kiedy dowodził USS Enterprise NCC-1701.
Komandor (Commander). Pierwszy oficer na okręcie z reguły posiada stopień komandora i należy do sekcji dowodzenia, ale jednocześnie może zachować kolor swojej specjalizacji (np. niebieski sekcji naukowej lub medycznej). Spock jest jednocześnie pierwszym oficerem Kirka, jak i oficerem naukowym na Enterprise. Kolor munduru oznacza tą drugą funkcję, podczas gdy oznaczenia stopnia wskazują na pierwszą.
Komandor Porucznik (Lieutenant Commander). Oficerowie posiadający ten stopień często są szefami sekcji na pokładzie okrętu i w takim przypadku zachowują kolor swojej specjalizacji nр. główny mechanik zachowuje czerwony kolor sekcji technicznej, a główny oficer medyczny niebieski sekcji naukowo- medycznej. Ponadto medyczny personel czasami nosi mundury bez rękawów; wtedy stopień jest nieoznaczony. Główny mechanik Montgomery Scott jest identyfikowany jako inżynier przez czerwony kolor munduru. Stopień komandora porucznika pokazuje, że jest on szefem tej sekcji.
Porucznik (Lieutenant). Porucznik jest najniższym stopniem, posiadającym oznaczenia na rękawie. Porucznicy są obecni we wszystkich sekcjach na pokładzie okrętu, nosząc odpowiedni kolor munduru. Stanowiska na mostku, takie jak sternik i nawigator, są z reguły obsadzone przez poruczników.
Poniżej porucznika (chorążowie i załoganci) nie ma żadnych znaków na rękawie.
Wykaz rang stosowanych aktualnie w Gwiezdnej Flocie (TNG, DS9, VOY).
Oto wykaz znanych rang w Gwiezdnej Flocie. Uwaga. Oficerowie dowodzący mają dużą swobodę w interpretacji przepisów regulujących noszenie insygniów na pokładach ich okrętów. Ponadto wśród niższych rangą podoficerów utarł się zwyczaj nienoszenia oznak rangi.
Admirał Floty (fleet admiral). Stopień Admirała Floty jest najwyższą rangą Gwiezdnej Floty. Admirałowie Floty mają za sobą wiele lat wyróżniającej służby i akta bez zarzutu. Jest ich tylko sześciu: Sędzia Generalny, Szef Dowodzenia, Dowódca Gwiezdnej Floty, Dowódca Oddziałów Marines, Dyrektor Oddziałów Inżynieryjnych i Dowódca Floty.
Admirał (admiral). Stopień Admirała jest najwyższą normalną rangą we Flocie Gwiezdnej. Admirałowie posiadają nienaganne akta i mają za sobą kilkadziesiąt lat służby. Admirałowie Flagowi dowodzą głównymi dywizjami Gwiezdnej Floty, za wyjątkiem tych, które podlegają Admirałom Floty. Jest tyko osiem sektorów, za które odpowiedzialni są Admirałowie, są to np. Romulańska Strefa Neutralna lub Sektor Domowy.
Wicedmirał (viceadmiral). Wiceadmirałowie są oficerami flagowymi, którzy mają specyficzne uprawnienia, takie jak np. podział na dywizjony lub podział obszarów kosmosu. Dowodzą również akcjami zbrojnymi. Większe armady i akcje zbrojne są przekazywane Wiceadmirałom.
Kontradmirał (rear admiral). Kontradmirałowie są oficerami dowodzącymi odpowiedzialnymi za pewne ograniczone i specyficzne obszary w pewnym ograniczonym czasie. Są oni zwykle awansowani do stopnia Wiceadmirała po dwóch latach. Mogą dowodzić większymi Bazami Gwiezdnymi, Stoczniami, bazami Gwiezdnej Floty na obszarze większych światów lub mogą pełnić podobne obowiązki.
Kapitan (captain). Kapitanowie są najwyższymi rangą oficerami liniowymi. Najczęściej dowodzą okrętami Gwiezdnej Floty lub bazami gwiezdnymi średniej bądź dużej wielkości. Mogą również dowodzić planetarnymi placówkami lub służyć w departamentach doradczych w bazach Gwiezdnej Floty na obszarze większych światów.
Komandor (commander). Komandorowie są starszymi oficerami liniowymi. Zwykle służą jako Pierwsi Oficerowie, Oficerowie Taktyczni lub Szefowie Ochrony na pokładach okrętów. Mogą dowodzić małymi okrętami do 100 osób załogi, lecz jest to rzadkie. Dowodzą również małymi bazami gwiezdnymi lub mniejszymi placówkami. Jedynie podjęcie próby na oficera mostkowego jest drogą dla oficerów medycznych i naukowych by być promowanym do stopnia Komandora, w czasie gdy pełnią oni swoje obowiązki.
Komandor Porucznik (lieutenant commander). Porucznicy Komandorzy są starszymi oficerami liniowymi. Zwykle służą w departamentach doradczych na pokładach okrętów lub w dużych bazach gwiezdnych, Mogą być Pierwszymi Oficerami na okrętach z załogą mniejszą niż 250 osób, ale zwykle Komandorzy pełnią tą funkcję.
Porucznik (lieutenant). Wśród oficerów patentowych Porucznicy sąnajwiększą grupą. Mogą pełnić prawie wszystkie obowiązki oficerskie na okręcie, za wyjątkiem bycia Dowódcą lub Pierwszym Oficerem. Mogą również zasiadać w departamentach doradczych, szczególnie na małych okrętach.
Podporucznik (lieutenant junior grade). Podporucznicy są młodszymi z Patentowych Oficerów. Mogą być oficerami medycznymi lub naukowymi na okrętach od średniej do dużej wielkości. Wszyscy oficerowie są przez dwa lata podporucznikami.
Chorąży (ensign). Chorążowie są najmłodszymi z Patentowych Oficerów. Często służą jako kontrolerzy lotów lub oficerowie taktyczni na małych okrętach. Służą również jako pomocnicy na innych stanowiskach. Jest rzadkie, ale nie niespotykane, by kadetowi po Akademii przyznawano czasowy patent chorążego. Oficerowie są zwykle przez 3 lata chorążymi.
Starszy Bosman Sztabowy (Master Chief PettyOfficer). Starsi Bosmani Sztabowi są najwyższą rangą zwerbowanego personelu Gwiezdnej Floty. Mają wiele lat służby (zwykle ponad 25) i bogate doświadczenie w swojej dziedzinie. Zwykle dowodzą wyższymi inżynieryjnymi i służbowymi departamentami na okrętach lub bazach. Przykłady stanowisk, które mogą zajmować to szef departamentu na dużym okręcie lub Szef Operacji w Bazie Gwiezdnej.
Starszy Bosman (Senior Chief Petty Officer). Starsi Bosmani mają za sobą wiele lat służby (zazwyczaj ponad 15) i duże doświadczenie w swojej dziedzinie. Zwykle dowodzą departamentami inżynieryjnymi na okrętach lub stacjach kosmicznych. Służą zazwyczaj jako szefowie departamentów na okrętach lub Szefowie Operacji na stacjach kosmicznych.
Bosman (Chief Petty Officer). Bosmani są najmłodszymi starszymi podoficerami w Gwiezdnej Flocie. Zwykle służą jako uzupełniający starszych podoficerów, głównie jako ich zastępcy.
Mat I klasy (Petty Officer 1st class). Obejmują podoficerów. Mogą służyć w różnych rolach, np. Starszy Technik Medyczny, Operator Transporterów, Oficer Bezpieczeństwa lub Technik Naukowy.
Mat II klasy (Petty Officer 2nd class). Maci II klasy znajdują się na nieco wyższym pułapie podoficerów we Flocie Gwiezdnej. Zwykle służą jako uzupełniający członkowie załogi, którzy mogą występować w funkcji Operatora Transportera.
Mat III klasy (Petty Officer 3rd class). Maci III klasy znajdują się na najniższym pułapie podoficerów we Flocie Gwiezdnej. Zwykle służą jako uzupełniający członkowie załogi, którzy mogą występować w funkcji Operatora Transportera.
Załogant I klasy (Crewman 1st class). Są to członkowie załogi, którzy mają zwykle od 2 do 4 lat doświadczenia. Generalnie służą jako Technicy Medyczni lub Inżynieryjni. Przy ponownym zaciągnięciu się awansowani są zwykle na Mata II klasy.
Załogant II klasy (Crewman 2nd class). Są zwerbowanym personelem ze służbą mniejszą niż 2 lata. Generalnie wykonują pomocnicze prace takie jak podstawowe utrzymanie lub działają jako członkowie ochrony. Zazwyczaj awansowani po 18 miesiącach na Załoganta I klasy.
Załogant III klasy (Crewman 3rd class). Są świeżo zwerbowanym personelem uczęszczającym na sześciomiesięczny kurs dla podoficerów w Akademii GF. Po jego zakończeniu zostają awansowani na Załoganta II klasy i przydzieleni na okręt lub placówkę GF.
Kadet Pierwszej Klasy (cadet 1st class). Są to kadeci na ostatnim roku Akademii. Pełnią wiodącą rolę w Korpusie Kadetów. Mają zwykle za sobą jeden próbny rejs i zdobyte przynajmniej 90 akademickich punktów. Kadet może dowodzić Operacyjną Kadetów. Szwadronem Kadetów lub specjalną Grupą.
Kadet Drugiej Klasy (cadet 2nd class). Są to kadeci na trzecim roku Akademii. Są oni poddawani zaawansowanemu treningowi w swojej dziedzinie, jak również szczegółowo instruowani o obecnym stanie w Galaktyce. Mogą również wziąć udział w lotach treningowych, które trwają od 4 do 16 tygodni.
Kadet Trzeciej Klasy (cadet 3rd class). Są to kadeci na drugim roku Akademii. W czasie tego drugiego roku pełnią służbę polową. Mogą zostać wysłani na szkolenia na okręt lub do bazy gwiezdnej, lub mogą zostać prawdziwymi szczęściarzami i dostać się do Szwadronu Kadetów lub do Grupy Operacyjnej Kadetów.
Kadet Czwartej Klasy (cadet 4th class). Kadet IV Klasy jest najniższym pułapem kadeta. Są oni studentami dopiero jeden rok i nie mają specjalnych przywilejów. Mają najgorsze warunki w Gwiezdnej Flocie. Mieszkają w odosobnionych kwaterach, poddawani są treningowi fizycznemu i mają trudne zajęcia. Te próby prawie zawsze dają pracowitych i oddanych kadetów.
Autorzy: Większość informacji pochodzi z okrętu USS MacArthur dzięki uprzejmości Piotra Milewskiego i Jana Strzeleckiego.
Co to za mundury, w których paradują oficerowie? Co oznaczają? Czym się różnią?
Uniformy oficerów Gwiezdnej Floty zmieniały się w trakcie ewolucji świata Star Trek. Praktycznie każdy serial miał "swoje" mundury, aczkolwiek większość dostosowane była do pewnych federacyjnych standardów.
Generalnie wśród mundurów rozróżnia się trzy kolory: czerwony, złoty i niebieski. Każdy kolor oznacza inną sekcję, przy czym należy pamiętać, że czerwone i złote uniformy w TOS i ENT oznaczają przeciwne sekcje, niż ich odpowiedniki z późniejszych seriali.
Na mundurach można również odnaleźć oznaczenia stopnia danego oficera. W The Original Series są one umieszczone na mankietach (żółte naszywki), w Enterprise na piersi, zaś w pozostałych serialach na kołnierzu (okrągłe, srebrne i czarne nity).
Dodatkowo od serialu The Next Generation częścią umundurowania stał się komunikator, mający kształt symbolu Gwiezdnej Floty, przypinany po lewej stronie klatki piersiowej. Wyjątek stanowią tu TOS i ENT - w serialach tych komunikator jest osobnym urządzeniem.
Więcej informacji o mundurach znajdziesz poniżej w artykułach powiązanych.
Kody i zabezpieczenia
Poziomy kodów dostępu
Dostęp do systemów komputerowych Gwiezdnej Floty jest ściśle uregulowany. Aby zabezpieczyć dane przed dostaniem się w niepowołane ręce każdy komputer ma zaprogramowany zestaw poziomów dostępu do danych. Kody dostępu dzielą się na następujące poziomy:
Alfa Dwa - Nieograniczony dostęp do wszystkich zapisów, systemów, komputerów i komend dowódczych na okręcie.
Alfa Jeden - Nieograniczony dostęp do wszystkich zapisów, systemów i komputerów na okręcie. Brak dostępu do komend dowódczych.
Beta Dwa - Nieograniczony dostęp do wszystkich zapisów, systemów komputerów na okręcie. Ograniczony dostęp do komend dowódczych (chyba, że oficer dowodzący zadecyduje inaczej).
Beta Jeden - Nieograniczony dostęp do wszystkich zapisów, systemów i komputerów na okręcie. Ograniczony dostęp do komend dowódczych (chyba, że oficer dowodzący zadecyduje inaczej). Dostęp do systemów okrętu ograniczony do spraw związanych z pełnioną służbą.
Gamma Dwa - Ograniczony dostęp do wszystkich zapisów, systemów i komputerów na okręcie. Dostęp do systemów okrętu ograniczony do spraw związanych z pełnioną służbą.
Gamma Jeden - Ograniczony dostęp do wszystkich zapisów, systemów i komputerów na okręcie. Dostęp do systemów okręcie ograniczony do spraw związanych z pracą.
Oficerowie na okręcie mają przyznane następujące poziomy dostępu:
Stanowisko
Poziom dostępu
Oficer dowodzący
Alfa Dwa
Pierwszy oficer
Alfa Dwa
Główny oficer operacyjny
Alfa Jeden
Oficer wywiadu
Beta Dwa
Główny oficer medyczny
Beta Jeden
Specjalista danej misji
Beta Jeden
Szef maszynowni
Beta Dwa
Główny oficer taktyczny
Beta Jeden
Szef kontroli lotu
Beta Jeden
Poziomy dostępu do danych
Dostęp do archiwów Gwiezdnej Floty jest ściśle uregulowany. Aby zabezpieczyć dostęp do tajnych danych każdy komputer ma zaprogramowany zestaw poziomów dostępu.
Poziom 5 - Nieograniczony dostęp do wszystkich zastrzeżonych, tajnych i ściśle tajnych danych Gwiezdnej Floty lub Federacji.
Poziom 4 - Ograniczony dostęp do wszystkich zastrzeżonych, tajnych i ściśle tajnych danych Gwiezdnej Floty lub Federacji. Dostęp ograniczony do rzeczy "które trzeba wiedzieć".
Poziom 3 - Ograniczony dostęp do wszystkich zastrzeżonych i tajnych danych Gwiezdnej Floty lub Federacji. Dostęp ograniczony do rzeczy "które trzeba wiedzieć".
Poziom 2- Ograniczony dostęp do wszystkich danych Gwiezdnej Floty lub Federacji. Dostęp ograniczony do rzeczy "które trzeba wiedzieć".
Poziom 1 - Ograniczony dostęp do danych Gwiezdnej Floty lub Federacji.Dostęp ograniczony do rzeczy powiązanych z pracą.
Następujący oficerowie mają następujące poziomy dostępu:
Stopień
Poziom dostępu
Admirałowie
Poziom 5
Kapitanowie, komandorzy i osoby, których obowiązki służbowe tego wymagają
Poziom 4
Porucznicy, podporucznicy i osoby, których obowiązki służbowe tego wymagają
Poziom 3
Personel Gwiezdnej Floty na służbie
Poziom 2
Personel Gwiezdnej Floty i cywile w niej służący
Poziom 1
Wachty (zmiany)
Większość starszych oficerów jest przydzielonych do zmiany Alfa, jednak każdy może wziąć podwójne wachty lub pracować po swojej zmianie. Zgodnie z regulaminem podczas czerwonego alarmu mostek obsadza zmiana Alfa.
Zmiana
Godziny służby
Alfa
od 08:00 do 16:00
Beta
od 16:00 do 24:00
Gamma
od 24:00 do 08:00
Dlaczego w Treku nie występują myśliwce, które są obecne w innych produkcjach sci-fi (Star Wars, Babylon 5 itd.)?
Zasadniczą cechą świata Star Trek jest nacisk na "ludzkie" oblicze eksploracji wszechświata, kontaktu z innymi rasami, w tym dyplomacji i rozwiązywania konfliktów.
Stąd też wszelkie jednostki Gwiezdnej Floty nie były budowane z myślą o wojnie, co nie oznacza, że są bezbronne. Najczęściej są to bardzo duże okręty, które mieszczą kilkusetosobowy personel, który niejednokrotnie staje sie drugą rodziną dla każdego z załogantów. Dlatego ze względów ideologicznych w Star Treku fabuła nie skupia się na jednoosobowych myśliwcach (czyli statkach typowo wojennych), a tym bardziej na jednostkach bezzałogowych, zdalnie sterowanych!
Mimo więc zapewne większej ekonomiczności, większego rozproszenia sił, łatwiejszej eksploatacji i uzupełnianiu strat wśród takich formacji, Gwiezdna Flota zawsze stawiała na jednostki z liczniejszą załogą (większe morale) i bezpieczniejsze (większa moc broni i osłon), czyli starała sie jak najlepiej dbać o ludzi, którzy przebywaja na pokładzie. Dlatego te same fundusze, za które można zbudować setki małych myśliwców, przeznaczane są na budowę statków wojennych klasy Defiant, Prometheus itp.
Opierając się o kanoniczne informacje można też udowodnić, że myśliwce (w znaczeniu małych, bardzo zwrotnych, jedno- lub kilkuosobowych statków) technicznie nie są możliwe do zbudowania oraz nie mają strategicznego znaczenia w bitwach w przestrzeni kosmicznej.
Nie oznacza to jednak, że myśliwce w Star Trek nie istnieją wcale. W Deep Space Nine, podczas jednej z bitew, Sisko wydaje polecenie "eskadrze myśliwców". Nie wiadomo jednak, czy są to myśliwce a'la Gwiezdne wojny, czy może tym mianem określono mniejsze okręty (np. klasy Peregrine).
Just Mike - Ciekawostki Star Trek. Myśliwiec uderzeniowy Federacji, klasa Peregrine (kanon)
Co to jest klasa okrętu? Czy to to samo, co typ okrętu?
Klasa okrętu jest to klasyfikacja polegająca na przypisywaniu wszytkim okrętom tej samej konstrukcji jednego określenia (klasy), która zazwyczaj pochodzi od nazwy pierwszego okrętu tej konstrukcji (np. klasa Excelsior, klasa Galaxy itp.).
Typ okrętu natomiast określa przeznaczenie danego okrętu lub klasy okrętów (np. krążownik, niszczyciel, transportowiec itp.).
W temacie klas i osłon wynikło pewne zamieszanie, spowodowane przez błędy tłumaczy filmów i seriali Star Trek w polskich stacjach telewizyjnych. Otóż przedstawiony powyżej podział na klasy i typy jest niepoprawny pod względem językowym. W języku polskim jest po prostu odwrotnie - klasa okrętu określa właśnie jego przeznaczenie (krążownik, fregata itp.), natomiast typ okrętu to jego konkretny model (typ Iowa, typ Ticonderoga itp.). Niestety, tłumaczenie klasa=model/typ=przeznaczenie przyjęło się już do tego stopnia, że nie ma sensu z nim walczyć.
Just Mike - Ciekawostki Star Trek. Klasa Delta Flyer
Poniżej animacje Krzysztofa "Morda86" Kozłowskiego z popularnymi trekowymi okrętami.
Gdzie mogę dowiedzieć się czegoś o konkretnej klasie okrętów i znaleźć wykaz jednostek?
Możesz zajrzeć do naszej bazy: Klasy okrętów. Oczywiście znajduje się tam tylko pewien wybór klas i jednostek skupiony głównie wokół okresu TOS, TNG, DS9 i VOY.
Całkiem możliwe, że znajdziesz tam artykuły poświęcony klasie lub jednostce, o których chcesz się dowiedzieć więcej.
Warto też zerknąć do pięknie wydanej po polsku dwuczęściowej encyklopedii.
Tabliczki dedykacjne
Tabliczka dedykacyjna (dedication plaque lub comissioning plaque), umieszczona na mostku okrętu, zawiera informacje o statku (nazwę, numer rejestracyjny, datę i miejsce oddania do użytku), a także ludziach związanych z jego stworzeniem. Zazwyczaj jest tam także podane motto okrętu.
***
USS Enterprise. Tabliczka pierwszego okrętu USS Enterprise. Ciekawostką jest fakt, że określa ona klasę statku jako Starship mimo, iż oficjalnie podana klasa statku to Constitution.
***
Tabliczka okrętu USS Enterprise-A, widziana w filmach Star Trek V i Star Trek VI. Minimalnie różniąca się tabliczka była zainstalowana (lecz nie pokazana) na pokładzie Enterprise w filmie Star Trek IV.
***
Tabliczka zdjęta z mostka USS Enterprise-B.
***
Wykonana z brązu tabliczka okrętu USS Enterprise-D, upamiętniająca jego oddanie do użytku w 2363 roku. Począwszy od tej tabliczki przyjęło się wypisywanie osób z Gwiezdnej Floty odpowiedzialnych za stworzenie statku (a faktycznie osób pracujących nad serialami). Można zauważyć "admirała" Gene'a Roddenberry jako pierwszą wypisaną osobę. Podczas pierwszych trzech sezonów serialu zamontowana była prostsza tabliczka.
***
Tabliczka dedykacyjna okrętu USSEnterprise-E.
***
Tabliczka dedykacyjna okrętu USSDefiant.
***
Tabliczka dedykacyjna statku USSVoyager, oddanego do użytku w 2371 roku w stacji McKinley na Ziemi. Motto statku pochodzi z Locksley Hall Alfreda Tennysona.
***
Tabliczka dedykacyjna okrętu USSBrattain, z odcinka TNG: Night Terrors. Motto statku odnosi się do popularnego swego czasu w Stanach serialu Gilligan's Island.
***
Tabliczka dedykacyjna okrętu USSExcelsior, użyta w filmie Star Trek VI. Motto statku pochodzi z Przygód Buckaroo Banzai.
***
Tabliczka dedykacyjna okrętu USS Sutherland, widoczna w odcinku TNG: Redemption (II). Lista zawiera więcej osób z planu serialu.
***
Tabliczka dedykacyjna XXIX-wiecznego okrętu USS Relativity, pokazana w odcinku VOY: Relativity. Motto okrętu to: "The only reason for time is to stop everything from happening at once".
Jedynym powodem istnienia czasu jest to, aby wszystko nie działo się naraz” – Albert Einstein
***
Tabliczka dedykacyjna okrętu USS Discovery. Motto brzmi: "All things can be understood once they are discovered; the point is to discover them".
Galileusz: "Wszystkie prawdy są łatwe do zrozumienia, gdy już się je odkryje; chodzi o to, aby je odkryć."
***
Ciekawostka: Oto fandomowa tabliczka dedykacyjna strony USS Browarek, nawiązująca do trekowej tradycji 😉 .
Diagnostyka
Diagnostyka poziomu pierwszego
Oznacza najbardziej szczegółowe i złożone badania komponentów statku, jakie przeprowadza się zazwyczaj na okręcie. Polega na wykonaniu serii automatycznych testów oraz fizycznego sprawdzenia wszystkich komponentów statku przez członków załogi. Diagnostyka poziomu pierwszego zajmuje zazwyczaj wiele godzin, a caly system zazwyczaj jest wyłączany, by umożliwić jego dokładne sprawdzenie.
Diagnostyka poziomu drugiego
Ten poziom oznacza wykonanie serii automatycznych testów (identycznych z poziomem pierwszym) oraz fizycznego sprawdzenia komponentów statku z pominięciem mniej ważnych. Zazwyczaj zajmuje o połowę mniej czasu, niż poziom pierwszy.
Diagnostyka poziomu trzeciego
Oznacza wykonanie serii automatycznych testów (identycznych z poziomem pierwszym i drugim) oraz fizycznego sprawdzenia jedynie kluczowych komponentów statku. Ten poziom diagnostykimożna zazwyczaj przeprowadzić w około dziesięć minut.
Diagnostyka poziomu czwartego
Ten poziom jest używany, gdy podejrzewana jest niesprawność danego systemu. Chociaż nie uwzględnia ona fizycznej weryfikacji przez załogę, to uwzględnia serię testów bardziej skomplikowanych niż na poziomie piątym. Ten poziom diagnostyki jest zazwyczaj przeprowadzany w około trzydzieści sekund.
Diagnostyka poziomu piątego
Ten poziom diagnostyki przeprowadzany jest we wszystkich systemach co najmniej raz dziennie. Przeprowadzane są też regularnie podczas sytuacji kryzysowych (np. podczas Czerwonego Alarmu). Zajmuje ona co najwyżej dwie i pół sekundy.
Jak to jest z promami? Dlaczego różnią się od siebie?
W świecie Star Trek istnieje wiele różnych odmian promów (wahadłowców). Standardowo, każdy okręt Floty ma na wyposażeniu zestaw kilkuosobowych wahadłowców, zaś większe jednostki i stacje mają na stanie także większe promy klasy Danube (zwane czasem patrolowcami lub, z angielska, "Runaboutami").
Patrolowce to promy dalekiego zasięgu o wielorakim przeznaczeniu i modułowej konstrukcji. Jedyne stałe elementy statku tego typu to kabina załogi oraz gondole silników. Cała część za kabiną jest wymiennym modułem, który jest wybierany w zależności od rodzaju misji. Są więc moduły pasażerskie, towarowe i bojowe (np. z zapasem minitorped fotonowych).
Dlatego też, pomimo że promy patrolowe wyglądają prawie zawsze tak samo, mogą spełniać różne funkcje. Przy okazji są dość małe i niskie (3,5m wysokości - 1 pokład), więc mieszczą się w głównym hangarze większości dużych jednostek.
USS Enterprise-A,B,C... czyli ile ich było i dlaczego 1701?
Po finale trzeciego sezonu serialu Star Trek Picard mamy historycznie (w głównej osi czasu) 10 okrętów Enterprise: 2 bez literki i 8 z literkami od A do J.
Enterprise NX-01 (Serial ENT) Bez określenia USS, ponieważ okręt jest w służbie Zjednoczonej Ziemi a potem Koalicji Planet. Federacja jeszcze nie istnieje.
USSEnterprise NCC-1701 (Seriale TOS, TAS oraz w filmach Star Trek The Motion Picture, Star Trek II: Gniew Khana, Star Trek III: W poszukiwaniu Spocka oraz nowe seriale DIS i SNW)
USS Enterprise NCC-1701-A (Star Trek IV: Powrót na Ziemię, Star Trek V: Ostateczna granica i Star Trek VI: Wojna o pokój)
USSEnterprise NCC-1701-B (Star Trek: Pokolenia)
USSEnterprise NCC-1701- C (Występuje w odcinku TNG: Yesterday's Enterprise, jego kapitan to Rachel Garret)
USSEnterprise NCC-1701-D (Serial TNG oraz film Star Trek: Pokolenia, po złożeniu odtworzony w Muzeum Floty powraca w trzecim sezonie serialu PIC)
USSEnterprise NCC-1701-E (Star Trek: Pierwszy kontakt, Star Trek: Rebelia oraz Star Trek: Nemesis)
USSEnterprise NCC-1701-F (Dowodzony przez admirał Elizabeth Shelby, serial PIC)
USSEnerprise-NCC-1701-G (To z powodu zasług w walce z Borg przemianowany USS Titan-A z kapitan Siedem z Dziewięciu, finał serialu PIC)
USSEnterprise NCC-1701-J (Występuje w odcinku ENT: Azati Prime)
Listę można powiększyć o okręty Enterprise z innych linii czasowych, anomalii (był odcinek z ich nieskończoną liczbą), Mirrora czy Kelvin Timeline.
Pełne zestawienie, wraz z podglądem projektów, znajduje się na imponującej wizualnie i merytorycznie stronie The Roddenberry Archive.
Zestawienie pozwala zauważyć, że trzy kobiety pełniły pełnoprawną funkcję kapitana statku flagowego: Rachel Barret, Elizabeth Shelby oraz Siedem z Dziewięciu. Do listy można dopisać Uhurę, która w jednym z odcinków TAS przejęła tymczasowo dowództwo nad Enterprise z powodu niedyspozycji mężczyzn. Kolejny taki przypadek to Troi, która raz, kiedy kapitan Picard utknął w windzie z dziećmi, zgodnie z łańcuchem dowodzenia też przejęła dowództwo. Dr Crusher dowodziła okrętem, w czasie porwania kapitana przez Kolektyw Borg kontrolowany przez Lore'a, brata Daty.
Skąd numer 1701 w oznaczeniu większości okrętów Enterprise?
Twórca Star Treka, Gene Roddenberry, powiedział, że film Zakazana planeta (1956) był dla niego jedną z najważniejszych inspiracji. Jest w nim scena, kiedy okręt C57D wchodzi na orbitę wokół Altaira IV o godzinie 17:01.
Jeśli nie Enterprise to co? Jakie są inne słynne okręty Floty?
Niewątpliwie USS Enterprise jako flagowy okręt Gwiezdnej Floty jest ikoną świata Star Treka.
Ale seriale te starsze jak i współcześnie realizowane pokazują i umiejscawiają akcję także na innych jednostkach.
Pierwszy duży okręt, który zmierzył się z legendą Enterprise to USS Voyager - bohater serialu Star Trek Voyager. To była unikalna konstrukcyjnie jednostka stosująca specjalne pakiety żelowe.
Kolejnym tytułowym dla serialu okrętem jest USS Discovery z kontrowersyjnym w fandomie eksperymentalnym napędem zarodnikowym.
Niezwykle elegancki, z widowiskowo "przeszklonym" mostkiem, jest okręt USS Protostar z serialu Prodigy. Niepozorny rozmiar jednostki kryje w sobie aż trzy napędy: warp, transwarp i ponownie jedyny, eksperymentalny tym razem napęd protogwiezdny.
Z nurtu okrętów innych niż wszystkie wyróżnia się USS Cerritos z serialu Lower Decks, który technicznie właśnie niczym się nie wyróżnia. I ta proza gwiezdnej konstrukcji jest idealna dla jego prozaicznej misji "drugiego kontaktu".
Stawkę zamyka USS Titan-A z trzeciego sezonu serialu Picard, który zachwycił równowagą pomiędzy tradycją klasy constitution a współczesnymi oczekiwaniami widzów.
Umiejętnie to wykorzystano i ten okręt, w wyniku zasług i zdarzeń finału trzeciego sezonu serialu, został przemianowany na flagowca Floty, czyli najnowszego (serialowo) w Star Treku USS Enterprise-G z Siedem z Dziewięciu jako kapitan na pokładzie.
Just Mike YT - Moje top 5 ulubionych okrętów Federacji
Enterprise-D jest klasy Galaxy, to w takim razie jakiej klasy jest Defiant?
USS Defiant jest okrętem klasy Defiant. Często zdarza się, że jednostka pewnej klasy nazywa się tak samo, jak ta klasa (szczególnie, jeśli jest to pierwszy, prototypowy egzemplarz). Inne znane przykłady to USS Excelsior czy USS Prometheus.
Czemu Defiant tak zwinnie unika wrogich promieni fazerów? Przecież komputery w XXIV wieku bez problemu będą przewidywać trajektorie lotu nawet najbardziej ruchliwych obiektów?
Można pokusić się o techniczną odpowiedź na to zagadnienie, ale zapewne najłatwiejszym wytłumaczeniem jest odpowiedź, że scenarzyści chcieli stworzyć walkę w kosmosie jak najbardziej efektowną, a uniki i zwroty miały dodawać dynamizmu akcji.
Jeśli jednak postarać się o treknologiczne wyjaśnienie tego zjawiska, to można przyjąć, że statki XXIV wieku nie są tak łatwe do uchwycenia przez systemy celownicze, pomimo olbrzymiej mocy obliczeniowej komputerów obsługujących wyżej wymienione systemy. Przyjmując, że każdy statek wytwarza pole zakłócające systemy namierzania wroga, to pole to jest tym efektywniejsze, im większa jest zwinność statku.
Co to jest klasa D7 i Drapieżny Ptak? Czy jest kilka rodzajów takich okrętów?
Krążownik klasy D7 został wprowadzony w 2257 roku przez Kanclerz L'Rell, gdy przedstawiła schematy okrętów Wysokiej Radzie Klingonów. Był to błyskotliwy zamysł polityczno-wojskowy. Kanclerz Matka Klingonów uznała, że wprowadzenie projektu do masowej produkcji stanie się symbolem jedności Klingonów, którą przyjmą wszystkie Domy a to ostatecznie scali politycznie i wojskowo Imperium. I tak się stało.
Jeden z pierwszych okrętów klasy D7 przewiózł Kanclerz L'Rell na spotkanie z USS Discovery celem skontaktowania kapitana Pike'a z klasztorem na Boreth. Kilka krążowników klasy D7 walczyło potem z armadą Sekcji 31 opanowaną przez Kontrolę i wspierało USS Discovery.
W dalszych latach Klingoni i Romulanie przez krótki okres byli w sojuszu. Nastąpiła wymiana technologii, w tym schematów D7 na rzecz Romulan, którzy od 2268 roku posiadają już okręty klasy D7.
Drapieżny Ptak - pierwotnie nazywano tak romulański ciężki krążownik klasy D7 używany w drugiej połowie XXIII wieku. Po raz pierwszy można go było zobaczyć w odcinku TOS: Balance of Terror. Okręt ten nie był jeszcze wyposażony w osłony.
Do lat 2270. klasa K't'inga w dużej mierze zastąpiła D7 ( Star Trek: The Motion Picture ) ale D7 były nadal używane.
W późniejszym okresie powstały dwie nowe klingońskie jednostki nazywane Drapieżnymi Ptakami (Bird of Prey). Są to okręty klasy K'Vort oraz B'Rel - po raz pierwszy pojawiły się w filmie Star Trek III.
Ostatni znany sprawny okręt D7 był użyty przez sektę Klingonów w wielopokoleniowej wyprawie do Kwadrantu Delta i został zniszczony przez autodestrukcję w 2377 roku (VOY) decyzją swojego kapitana.
Czym różnią się klingońskie klasy B'Rel i K'Vort?
Obie klasy są na pierwszy rzut oka bliźniaczo podobne, a na skutek różnych wpadek i pomyłek scenarzystów trudno jest podać konkretne różnice.
Oryginalny model Drapieżnego Ptaka, wybudowany dla filmu Star Trek III przez Nuilo Rodesa z Industrial Light & Magic ma 110 metrów długości (tzn. sam model jest mniejszy, ale okręt ma odpowiadać jednostce 110-ciometrowej).
W filmie Star Trek IV ten sam okręt wydaje się mieć długość jedynie ok. 50 metrów. Wyjaśnienie jest proste - budżet (zbudowanie mniejszej makiety jest o wiele tańsze), chociaż nasuwają się pytania: w jaki sposób mogłyby się w nim zmieścić oba wieloryby z wodą oraz jak mały musiałby być statek rybacki z końca filmu?
W The Next Generation natomiast kilkakrotnie pojawił się "nowy" Drapieżny Ptak, który miał mniej więcej stałą długość około 320 metrów.
Wkrótce pojawił się podział na dwie osobne klasy - K'Vort (większy) i B'Rel (mniejszy). Jednakże, co serial to kolejne zmiany - w Deep Space Nine okręt Martoka przez cały czas utrzymuje stałą długość 110 metrów.
