Opis
Na pokładzie USS Cerritos zjawia się konsultantka, prowadząca ćwiczenia, w których załogi dolnych pokładów i mostka zamieniają się rolami.
Polski tytuł: Ja, Ekskretus
Zswiastuny
Recenzje
Autor: Dreamweb, 30.09 2021, Forum Trek.pl
No cóż, po trzech odcinkach niezłych, z czego ostatnim jak na standardy LD bardzo dobrym, ten dzisiejszy rozczarował mnie.
Z odcinka o holodekowych testach załogi można byłoby wyciągnąć znacznie więcej, a to wszystko wyszło jakieś takie miałkie, nijakie. A owa "egzaminatorka" strasznie denerwująca i jej latające części ciała nie dość, że bezsensowne, to jeszcze zdecydowanie nadużywane.
W sumie największy plus to taki, że usłyszeliśmy znowu Alice Krige jako królową Borg (czyli występów gościnnych dawnych aktorów ciąg dalszy). Co jest o tyle ciekawe, że przecież mogli dać tę nową aktorkę, która ma zagrać królową w PIC. LD po raz kolejny bliżej tradycji niż reszta.
Pozostaje mieć nadzieję, że będzie jak w sezonie pierwszym - po słabym Veritas dwa ostatnie odcinki sezonu wymiatały. Oby była powtórka, wszak mamy dwa do końca. (...)
Zresztą, ten odcinek to niemal w 100% nawiązania - oj, jak znam Schneidera to za ten aspekt pewnie nieźle go zjedzie. 🙂 Lower Decks najlepiej wypada, gdy opowiada swoje oryginalne historie, a nawiązania są gdzieś tam w tle i nienachalne. Tu jest wręcz odwrotnie...
Ja wiem, że nawet DS9 miał swój odcinek o Tribblach, czyli też jedno wielkie nawiązanie, w dodatku oceniany przecież dość wysoko (gdzieś go nawet widziałem na szczycie najlepszych odcinków). Problem w tym, że nikt nie chciałby tego oglądać co tydzień. 🙂
PS. No to przyznam, że mnie Schneider zaskoczył wysoką notą. 🙂
***
Autor: Q__, 2.10.2021, Forum Trek.pl
Tera, k***, ja... O odcinku "I, Excretus", znaczy. Nie nazwałbym go wielkim (zresztą LD - jak dotąd? - takich epizodów nie ma), ani wybitnym (nawet jak na standardy Lower Decks), ale zły też nie był.
Miło dowiedzieć się, że przygody załóg Kirka, Picarda, Janeway (symulacja z Borgiem i z VOY czerpała), a chyba i Discovery (bo holo-scenariusz mirrorowy raczej pierwszym sezonem Discovery, niż TOS-em pachniał; widać coś tam odtajniono, przynajmniej w tej linii czasu) tak silnie zapisały się w historii Floty, że teraz za sytuacje podręcznikowe robią.
Załoganci czegoś się nauczyli (czy też coś sobie przypomieli), doceniając się nawzajem - wyżsi rangą - niższych, i na odwrót, a teoretyczna mundrość egzaminatorki upozowanej - mimo wspominanej symbiotycznej Obcości - na antypatyczną przedstawicielkę współczesnego typu coachowsko-korporacyjnego przegrała (może i niezbyt uczciwie, ale żadna ze stron czysto nie grała) z doświadczeniem kosmicznych rutyniarzy.
No i Boimler znów dwakroć błysnął - i testy śpiewająco raz za razem przechodząc (wygrać z Królową Borg - choćby symulowaną - w szachy, i nauczyć ją empatii, to jest coś; nawet przy poprawce na konwencję 😀 ), i tyłki kolegów ratując. (Choć taką - iście boerstową - cenę za to zapłacił, że coraz bardziej się zastanawiam czy nie okaże się aby potomkiem O'Briena 😉 😉 😉 .) A do tego - w scenariuszu nakedowym - tyle seksu w różnych konfiguracjach (zasugerowanego) dostaliśmy, że stary Gene by się ucieszył. I - już w serialowym rillajfie - dość subtelne potwierdzenie, że Shax z T'Aną jednak ten tego*. Jak dla mnie może być.
(Aha - jeszcze słówko o trailerze przedczołówkowym. Bohaterowie nasi doświadczyli tam losu Gideonowo-Parisowo-Torresowego - z lekkim posmakiem planetarnego utknięcia z "The Enemy Within", co - choć nieco skandaliczne jako sytuacja - miłe skojarzenia z niedawno powtórzonymi epizodami VOY i CRU we mnie wzbudziło. Jeszcze milej, że obiekt, na którym ich zostawiono stare Saluty przypominał, a pętelka, z której inny statek Cerritos wyciągał, "Atropę" dla odmiany ze świeżej pamięci przywołała.)
* Co, jak nic, dla wielu fanów święto stanowi - Google potwierdzi:
(...) A wracając do noty Schneidera... Na IMDB też wysoka - 8,9, przy wciąż spadającej liczbie oceniających (tym razem jest ich - jak dotąd - mniej niż 200) jednak.