Opis
Mariner jest podejrzliwa wobec nowej dziewczyny Boimlera. Tendi i Rutherford zazdroszczą sprzętu na większym okręcie.
Polski tytuł: Zbłąkana strzała Kupidyna
Zwiastuny
Recenzje
Autor: Dreamweb, 3.09.2020, Muzeum Forum USS Phoenix
Spoilery, spoilery...
Cupid's Errant Arrow - po trailerach spodziewałem się czegoś trochę innego, ale odcinek niezły. Zabawa z wątkiem dziewczyny podejrzanej o bycie kimś innym zakończona przekornie, bo to nie ona okazała się być winna... Fryzura Mariner z przeszłości rządzi. Dawny statek Beckett okazał się być klasą Olympic jak Pasteur z finału TNG, i jeszcze odwiedził Deep Space Nine.
Wątek oficera z USS Vancouver, który wolałby bardziej rutynową służbę na mniej ważnym statku - w sumie taki odpowiednik Mariner, no i po raz kolejny mruganie okiem do widza, że nie każdy chce być jak ci z poprzednich seriali...
No i do tego jeszcze rozwałka księżyca, gdzie w końcu pani kapitan pokazała, że potrafi być dyplomatką na poziomie niemal Picardowym. I to wszystko wsadzone w niecałe 30 minut, a jednak nie pędziło nie wiadomo jak szybko.
***
Autor: Q__, 22.03.2021, Forum Trek.pl
Przechodząc do roli dyżurnego zrzędy 😉 ... Powtórzyłem sobie w międzyczasie odcinek "Cupid's Errant Arrow" (często zachwalany i liczony do lepszych). I przypomniałem rozczarowanie po pierwszym obejrzeniu. Nie, nie schematem fabularnym - on był oczywisty już na etapie uchylających rąbka tajemnicy zapowiedzi (zresztą to miłe, że Mariner w sumie tak się tym Boimlerem przejmuje, i chyba jest w nim skrycie, a obsesyjnie, zakochana - jak wiecie shippuję tę parę od początku), ani - też dość oczywistym, po ujawnieniu nieoczywistego (co na plus) fabularnego twistu (ładnie to rozegrali, jak pisał już Dreamweb - zarazem nie miała racji, i nie wyszła na kompletną wariatkę, bo przeczucie, że coś tu nie gra jej nie myliło), zakończeniem (jasne było, że epizodyczna blondynka musi zniknąć z serii, i co ją tak naprawdę pociągało). Raczej tym, że dostaliśmy rozkrzyczano-rozbieganego abramsowatego akcyjniaka (ze sceną forsowania próżni w skafandrze, świeceniem bielizną i efektowną bójką włącznie) tam, gdzie nastawiałem się raczej na grę zwariowanych teorii spiskowych (czyli "The Voyager Conspiracy" do wysokiej potęgi w parodystycznym sosie)*.
(Retrospekcyjne nawiązanie do ery FC i udających ludzi Obcych potworów z MIB odnotowuję. Dość obojętnie.)
Natomiast podobał mi się B-plot. Pokaz dyplomatycznej sprawności pani kapitan na wesoło (połączony z przytarciem nosa zadzierającej go koleżance), i obśmianiem paru schematów (najlepsza była cywilizacja dwojga egoistycznych bogaczy).
C-plot - pogrążeni w typowo geekowskiej rywalizacji Tendi i Rutherford (co ważne - nie chwiała ich wzajemnymi uczuciami, jakiekolwiek są)... Wiem co chcieli nim powiedzieć (o cieniach eksploracyjnego heroizmu), i było to nawet zabawne... Klimat relacji między bohaterami też Trekowy (trochę w nich Bashira z Dax**, trochę O'brienowo-Nogowego knucia z biurkiem Sisko). Ale oficerowie Floty ganiający za sobą skrycie z fazerami i kradnący sprzęt (dlaczego właściwie nie dało się go do woli replikować?)... To pasuje do naszych starych sesji RPG, nie do ekranowego - choćby robionego na wesoło - Treka.
Całościowo: nie powiem, że nieoglądalne (choć tempo i hałaśliwość odrzucają), ale nie widzę też tego zachwalanego przeboju... Raczej odcinek LD jak odcinek LD...***
(I jeszcze jedno - faktycznie wygląda na to, że oni na tych korytarzach sypiają, mieszkają...)
* Ok, dostałem to, ale tylko w pojedynczych, bardzo krótkich, scenach, i nie było dostatecznie zakręcone, stanowiło prostą wyliczankę motywów z klasycznego ST.
** Nie tylko tam zresztą, w relacjach Beckett z Bradem też to pobrzmiewało.
*** Czyli coś, co oglądam tylko z poczucia fanowskiego obowiązku (czyt. żeby móc o tym z Wami pogadać 😉 ), bo Trek bez nauki, filozofii i patosu to dla mnie nie Trek, a tylko barwna bzdura (co być może nas różni, Wy chyba lubicie i tę jego kiczowatą stronę, ja bym ją bez żalu wyrzucił do kosza).