Opis
Załoga zostaje uwięziona w tajemniczej przestrzeni przez istotę, która pragnie obserwować różne warianty ludzkiej śmierci.
Polski tytuł: Gdzie panuje cisza
Zwiastuny
Muzyka
Streszczenie
Podczas przelotu przez sektor Morgana USS Enterprise zostaje nagle pochłonięty przez tajemniczy, nie posiadający wymiaru, niematerialny tunel.
Kapitan Picard jest zaskoczony faktem, że niebieski półmrok otaczający statek ze wszystkich stron w którym są uwięzieni niczym w pułapce, według pokładowych przyrządów nawet nie istnieje.
Pomimo różnych prób, okręt nie może się wydostać z tunelu, a na dodatek niespodziewanie pojawia się przed nim Romulański Warbird, który bez powodu zaczyna atakować. Niespodziewanie już po jednym strzale udaje się go zniszczyć. Chwilę później nadlatuje bliźniaczy statek Enterprise, USS Yamato. Wygląda na opuszczony, więc Riker i Worf przenoszą się na jego pokład. Doznają tam całej serii niewytłumaczalnych zjawisk ale na szczęście udaje im się bezpiecznie powrócić na Enterprise.
Nagle na głównym ekranie pojawia się olbrzymie ludzkie oko i przez chwilę obserwuje załogę. Zaraz potem ten tajemniczy byt przedstawia się jako Nagilum. Wyjaśnia, że wszyscy uczestniczą w jego eksperymencie, który ma na celu zbadanie ludzkiego życia, ze szczególnym nastawieniem na różne warianty śmierci. Ze spokojem informuje, że w następstwie jego badań zginie około jednej trzeciej załogi. Chwilę później niespodziewanie zabija sternika na mostku. Picard postanawia oszczędzić cierpień załodze i podejmuje jedną z najtrudniejszych decyzji w swojej karierze. Razem z Rikerem uruchamiają sekwencję autodestrukcji statku ustawiając odliczanie na 20 minut.
Pare minut później, oczekującego na śmierć kapitana odwiedzają Data i Troi. W czasie rozmowy starają się go przekonać, aby wycofał się ze swojej decyzji o zniszczeniu okrętu. Gdy im się to nie udaje, Data niespodziewanie pyta, co się dzieje z duszą ludzką po śmierci. Kiedy Picard próbuje wyjaśnić to zagadnienie w kategoriach wiary, okazuje się, że jego goście to postacie stworzone przez Nagilum. Kiedy kapitan odkrywa ten fakt przybysze znikają, a statek niespodziewanie zostaje uwolniony z tunelu. Po oddaleniu się na bezpieczną odległość procedura autodestrukcji zostaje odwołana. Picard zastanawia się jednak dlaczego Nagilum zdecydował się ich wypuścić. A ten jakby czytając w jego myślach pojawia się i wyjaśnia, że nie musiał kontynuować swojego eksperymentu po tym czego dowiedział się od Picarda. Ostatecznie kapitan zauważa, że ciekawość jest ich wspólną cechą.
Jaszczur
Recenzje
Autor: xetnoinu, Discord Star Trek, reblog
Odcinek z (bardzo) obcym-psychopatą. To faktycznie taki „słodziak”. Jak chłopaczek z podwórka w dawnych czasach, co jak idą mrówki rządkiem zabija patyczkiem co jakiś czas jedną i patrzy, jak zachowuje się reszta i z lubością wzywa kumpli, aby patrzyli, podziwiali i dołączali w tym owadzim minimordzie. Co lepsze „słodziaki” robiły też minizabiegi amputacyjne scyzorykiem na większych robalach...
Hmm. Dzisiaj mali chłopcy to chyba nie wiedzą, jak scyzoryk wygląda. Stąd ten obcy w tym odcinku nie jest taki do cna obcy - ale taki niepokojąco znajomy.
Z drugiej strony dzisiejsi chłopcy po prostu grają w ... zabijanie. I takie spostrzeżenie jest i w tym odcinku. Chłopaki grają w holodeku. Precyzyjnie to Riker odwiedził Worfa i uczestniczy w jego programie treningowym.
Na początku jest pokaz kirk-fu w wykonaniu Rikera. Jest taki niepraktyczny, ale widowiskowy rzut przeciwnikiem z pozycji leżącej poprzez podniesienie nogi, osadzenie stopy na klacie wroga i przerzucenie go dalej za swoją głowę, wykorzystując jego pęd. Identyczny rzut stosowano w TOS.
Wymowa zapaśniczych popisów z groteskowym, w stylu He-Mana, wirtualnym oponentem jest jednak wagi ciężkiej. Worf nie tylko trenuje fizycznie ale na daje upust kontrolowany swoim żądzom zabijania i stąpa po cienkiej granicy sadystycznego napawania się takimi emocjami...