Jurgen
kanna

- W porządku - stwierdził Chase, starając się by nie zabrzmiało to jak pochwała - Proszę uruchomić.

[O to chodziło? Czyli, długa ma Chase czekać? ]

Jurgen
- Chorąży Sa-la-n - powtórzyła powoli i wyraźnie, próbując z miejsca w którym stała obejrzeć listę.

Madame Picard

-Jestem. Już idę. - Odkrzyknął Sylar Rosalindzie jednocześnie podnosząc się z fotela.

RaulC

- Chciałam się tylko zapytać, czy już mogę wstać. Muszę dokończyć raport...

Jurgen
[Przepraszam- zaspałem trochę ;) James spał- czy ma stawić się na mostku? bo jako jakiś tam oficer taktyczny coś powiedzieć może, a nikt go nie wywołał, dlatego dalej śpi, bo robił dwie zmiany ;>]

Madame Picard

Sylar podszedł do Rosalindy z trikoderem w ręku.
- Jeśli nie znajdę niczego niepokojącego to oczywiście.- Odpowiedział

RaulC

Rosalinda uśmiechnęła się do niego ciepło i poddała skanowaniu.
- Zastanowił się pan już, jaką przysługę mogłabym wyświadczyć? Skoro nie gustuje pan w czekoladkach?

Thiz wszedł do maszynowni, gdzie cała jego ekipa już czekała.
- Słuchajcie. Rzecz wygląda tak, że nie wiem, ilu mechaników odstąpi nam DS9. W każdym razie, priorytety wyglądają następująco: Rdzeniem Warp zajmę się ja i porucznik Kowalski, naprawą transporterów zajmą się Martinez, Fredegard i Kyrie a remontem hangaru Brott, Sato i Evans. Naprawę poszycia zostawimy na koniec, do tego trzeba więcej osób. I przynajmniej jednego promu, lub klasy Danube do nadzoru.

Zastanowił się chwilę.

- Do każdej grupy spróbuję dosłać kogoś z DS9. A skoro o tym mowa...

=/\=Maszynownia USS Nova do DS9. Mówi porucznik Thiz. Można wam przesłać inwentarz napraw?

Madame Picard

Sylar odwzajemnił uśmiech.
- Wymyśliłem, ale w tej sytuacji chyba nie jest to najlepszy pomysł. - Mówił jednocześnie skanując jej ciało. - nic już pani nie jest. Może pani wracać na służbę, ale prosze z nikim nie rozmawiać o tym co tu się działo.

Paradoks

- Tak jest - odpowiedział Thorik uruchamiając symulację.
Komputer zapiszczał i powiedział:
- Przewidywan czas zakończenia symulacji - 8 godz. 49 minut.

Maura

- Hm - Odo skrzywił się słysząc jak Salan sylabizuje swoje nazwisko. Przycisnął padd do siebie tak, by nie mogła odczytać listy i nie sprawdzając jej dodał - Nie mam pani na liście.

Bashir

- To wszystko, kapitanie - odpowiedział Ross.
- Eric, jak już przeslesz nam raporty, odpocznij - dodał Sisko - Czeka was niezła przeprawa z SI.
Potem rozłączył się.

Darnok

[Nie ma problemu. Winterspoon może odsypiać, zwłaszcza, że La Roche powinien zaraz wolny dzień ogłosić]

Alucard87

Komputer zapiszczał i odpowiedział
- NIe mogę wykonać polecenia z powodu braku autoryzacji.

RaulC

Rosalinda kiwnęła głową i zeskoczyła z łóżka.
- A co tu się działo? - spytała odruchowo nie wiedząc, co Sylar ma na myśli. Po chwili jednak do niej dotarło. - Epidemia... Jak na epidemię, to trochę tu pusto, nie?
Machnęła jednak ręką.
- Nieważne, to nie moja sprawa. Nie jestem ani lekarzem ani dowódcą. Mam nadzieję tylko, że pan się już lepiej czuje... Naprawdę jest mi bardzo przykro z powodu mojego zachowania i chciałabym się jakoś panu odwdzięczyć... jeśli tylko będę mogła. Proszę o tym pamiętać.

Maura

- Stali... - Odo pokręcił głową - To jest lista...
- Odo - przerwał mu Bashir - Chyba wiem w czym jest problem!
Popatrzył na Wolkankę:
- Julian Bashir - przedstawił się Salan - A pani to pewnie chor. Salan?

Gdy Jurgen usłyszał komunikat La Roche'a, odłożył przeglądane raporty i poszedł spać. Wcześniejszy krótki sen był zdecydowanie niewystraczający po misji.

Paradoks

Ta'nar westchneła, ale nie zareagowała na zaczepkę. Chase by niemozliwy, choc musiała przyznac, ze jego błyskotliwość robiła wrazenie. Oczywiscie, takie rozmowy nie miały zadnego znaczenia z punktu widzenia terapii, ale fakt, że nie pozwalał sie jej sprowokowac byl znaczacy.

- Wygląda na to, ze w sprzyjajacych okolicznościach - zadaniowych - jest w stanie kontrolować swoje pobudzenie emocjonalne - pomyslała - choc oczywiście, załamanie musi nastapic, prędzej czy poźniej

Zastanwiała się teraz, czy na nie poczekac, czy w jakis spsób je sprowokowac...

Jurgen
- Owszem, witam, doktorze Bashir - odpowiedziała Salan ze sztywnym ukłonem.

Maura

- Proszę wziąć sobie strój ochronny - powiedział Bashir - Za chwilę bedziemy wchodzić na okręt.

Thizowi po usłyszeniu komunikatu komputera cisnęły się na usta przekleństwa, które nawet klingońskiego weterana wojennego wprawiłyby w zakłopotanie. Zacisnął pięści i już miał się wyładować na konsoli, gdy z komunikatora dobiegł głos kapitana. Para zeszła z niego momentalnie.

Odwrócił się teatralnie do załogi, rzucił nonszalancko paddem na najbliższą konsolę i tako rzecze:

- Sami słyszeliście. Macie wolne. Szkoda tylko, że nie pozwolą nam zejść na stację. Epidemia, psia mać... No... - spojrzał po załodze marszcząc brwi - co tu jeszcze robicie? DS9 nam wszystko naprawi, do odlotu mam tu nikogo nie widzieć, chyba, że powiem inaczej!

Gerek, trochę przysnął w celi....

Głoskapitana obudził aranę z płytkiego snu.

- Komputer, powtórz. - poprosiła sennie. Wysłuchawszy komunikatu wzruszyła gniewnie ramionami.

- I co ja mam niby robić poza siedzeniem tu jak król na imieninach? - rzuciła gniewnie. Wstała i przejrzała się w lustrze. Bielizna, która dostała od Mony - własnego Mony projektu - wyglądała niezwykle kusząco nawet na jej chłopięcej figurze.

- Dobrze, że nikt tu nie wszedł - zachichotała - Na przykład Sylar... no, jeśli on autoryzował tę kwarantann ę, napisze na niego raport do komisji, jak amen w pacierzu.

La Roche skończył raport, zawierający m.in. informacje o Gereku i hipnotycznej próbie wydobycia z jego głowy informacji o jego wypadku. Dołączył również informację dotyczącą sytuacji jaka zaszła z dr Araną McCoy i własną opinią, zalecającą pozostawić dr McCoy na USS Nova, zdjęcie z funkcji Głównego Oficera Medycznego (przekazując tę funkcję dr Sylarowi) i degradację do stopnia podporucznika, podkreślając przy tym nie tylko odmowę rozkazu, ale również bezczelną postawę wobec przełożonego. Wysłał raport. Następnie wziął prysznic. Kładąc się spać przypomniał sobie o "odłożonym na później" raporcie Ta'nar w sprawie Chase'a. "Później" - pomyślał i zasnął w momencie przykładania głowy do poduszki.

Madame Picard

- Wygląda na to, że nigdzie nie musi się pani spieszyć. - Uśmiechnął się Sylar słysząc komunikat. - Jednak może udać się gdziekolwiek chce. To co wymyśliłem w tej sytuacji chyba nie będzie możliwe. Chciałem by mi pani załatwiła jakoś randkę z Araną, ale ona się nie zgodzi. Więc może pójdzie pani ze mną na obiad gdy kwarantanna się skończy?

RaulC

- Jedno nie wyklucza drugiego... A z Araną mogę porozmawiać. Czemu miałaby się nie zgodzić? Jest pan, hm... - zmierzyła Sylara wymownym wzrokiem od stóp do głów - bardzo przystojnym mężczyzną...

Zarzuciwszy na siebie lekka podomkę Arana spróbowała jeszcze raz wysłac raport do dowództwa i list do Kesy.

Madame Picard

- Eeee tam. - Sylar machnął ręką. - Nie chodzi o to jak wyglądam tylko co zrobiłem. Jak sie dowie to będę u niej skończony. Mało tego. Mogę być skonczony jako lekarz. Będę czyścił tunele plazmowe. I to sobą samym. Ale proszę nie pytać o co chodzi. Nie mogę powiedzieć - rozkaz kapitana. A na razie nich pani zmyka odpocząć pożądnie, bo nie wiadomo kidy dane będzie nam się wyspać. Ja muszę zostać.

Shrana wcale nie ucieszyła wiadomość kapitana, bo jak na razie i tak był skazany na swoją izolatkę.

W końcu stwierdził, że ma co nadrabiać, i spróbował uzyskać dostęp do dziennika pokładowego, mimo iż wcześniej kompletnie nie chciało mu się tego robić.

<MG: Uzyskałem dostęp?>

RaulC

- To wszystko brzmi bardzo niepokojąco... - Rosalinda posmutniała i zamyśliła się. Po chwili podeszła bliżej do Sylara i położyła mu rękę na ramieniu.
- Proszę się nie martwić - powiedziała. - Nie wierzę, żeby był pan zdolny do zrobienia czegoś złego. Na pewno działał pan w słusznej sprawie i Arana wszystko zrozumie. W każdym razie na mnie może pan liczyć.
Uśmiechnęła się znowu i skierowała się do drzwi.

Madame Picard

Sylar popatrzył za Rosalindą przez chwilę i wrócił do gabinetu. Popatrzył na swój raport i informację, że zaatakował go wirus H5N1. Skopiował raport do komputera medycznego i zmienił nazwę wirusa na prawdziwą. Zakodował plik osobistym kodem i wyszedł na przywitanie lekarzy ze stacji.