USS Phoenix
Logo
 Urządzenia maskujące

Wyróżnia się nastepujące odmiany urządzeń maskujących:

Wersja 1

Pierwsza wersja urządzenia, używana na pokładach pierwszych romulańskich okrętów typu Warbird. Jego osłony odbijały promieniowane elektromagnetyczne zapewniając całkiem dobre maskowanie w okolicach spektrum światła widzialnego. Zdolne do natychmiastowego maskowania i demaskowania, wymagało jednak sporych ilości energii.

Wersja 2

Ulepszona wersja "jedynki", urządzenie maskowało całe spektrum promieniowania elektromagnetycznego za wyjątkiem promieni gamma. Zdolne do natychmiastowego maskowania i demaskowania, okazało się jednak dość nieefektywne. Używane na romulańskich statkach zwiadowczych i romulańskich Warbirdach, oraz na klingońskich D-7 i na romulańsko/klingońskim Drapieżnym Ptaku.

Wersja 3

Pierwsze urządzenie maskujące wykorzystujące odkształcenia grawitacyjne. Prototyp miał problemy z anomaliami energetycznymi powstającymi wewnątrz osłony jako rezultat tworzących się fałszywych emisji termicznych. Rozwiązano ten problem nadając statkom zielony kolor. Dzięki temu opanowano emisje termiczne na tyle, że mogły przenikać powoli przez osłonę nie zdradzając pozycji statku. Początkowe wersje maskowały sferyczny obszar, nie dopasowany do kształtu kadłuba. Nie było zdolne do natychmiastowego maskowania i demaskowania, jednak używano go na większości romulańskich statków i na klingońskim Drapieżnym Ptaku.

Wersja 3.1

Ulepszone w stosunku do swojego poprzednika, zdolne było do natychmiastowego maskowania i demaskowania. Poczyniono też w tym modelu poprawki zmierzające do dostosowania kształtu pola do kształtu kadłuba. Wiadomo, że jest używane na krążownikach D-7, które ciągle musiały mieć zielony kolor.

Wersja 3.2

Ta wersja była już zdolna do utworzenia bardzo dobrze dostrojonego pola, używając w tym celu specjalnie do tego przeznaczonych komputerów. Prawdopodobnie zostało stworzone przez Klingonów, jednak wymagało dużych ilości energii. Romulanie stworzyli własną wersje tego urządzenia, oficjalnie oznaczoną wersją 3.2a. Używane na starszych statkach klingońskich.

Wersja 3.2a

Romulańska wersja modelu 3.2. W przypadku tego urządzenia maskującego nie jest wymagany zielony kolor kadłuba, jednak zmniejsza on zużycie energii. Używany obecnie przez Romulan i Klingonów.

Wersja 3.3

Najnowsza wersja, pozwalająca na natychmiastowe wyłączanie niedostrojonych osłon maskujących. O ile wiadomo, używana jest tylko na romulańskich Warbirdach. Klingoni utrzymują, że ciągle używają wersji 3.2a.

Wersja 4

Jest to eksperymentalne urządzenie maskujące generujące pole ściśle dostosowane do kształtu kadłuba statku i wykorzystujące asymetryczny sposób rozpraszania energii. Cewki generatora są wyposażone w wzbudzacze, które zmieniają sposób rozpraszania energii na najbardziej efektywny w stosunku do panujących warunków, uwzględniając wiele zmiennych, jak gęstość gazu, pola elektryczne i magnetyczne oraz fluktuacje pola podprzestrzennego. Wzbudzacze są zdolne do kompensacji każdej z tych zmiennych lub aktywnych skanów, jeśli skanowany jest obszar w pobliżu statku. Ten model też eliminuje powstawanie fali grawitacyjnej przy włączaniu. Czyni to statek niewykrywalnym, chyba że używa się do jego wykrycia wykrywaczy tachionów heterodynowych, które - jeśli są wystarczająco potężne - mogą go wykryć.


Tekst i zdjęcia: Jan Strzelecki.



© Copyright 2001-2009 by USS Phoenix Team.   Dołącz sidebar Mozilli.   Konfiguruj wygląd.
Część materiałów na tej stronie pochodzi z oryginalnego serwisu USS Solaris za wiedzą i zgodą autorów.
Star Trek, Star Trek The Next Generation, Deep Space Nine, Voyager oraz Enterprise to zastrzeżone znaki towarowe Paramount Pictures.

Pobierz Firefoksa!