USS Phoenix
Logo
 Urządzenia maskujące

Urządzenie maskujące jest to generator ekranu energetycznego, zdolnego do uczynienia jakiegoś obiektu (zazwyczaj statku kosmicznego) niewidzialnym dla oka i większości sensorów. Jest to osiągane przez grawitacyjne skupianie - tworzenie zniekształconego obrazu obiektu, gdy jego światło jest skupiane przez grawitację. W przypadku urządzenia maskującego światło jest skupiane tak, że jego współczynnik załamania (prędkość fazowa promieniowania w próżni podzielona przez prędkość fazową promieniowania w określonym otoczeniu) jest taki sam jak jego otoczenia, czyniąc obiekt przezroczystym.

Zamaskowanie statku wymaga precyzyjnego zrównoważenia emisji radiacji z gondoli napędu nadświetlnego, wytłumienia promieniowania elektromagnetycznego i pól grawitacyjnych oraz innych emisji energii emitowanych przez statek i załamanie przestrzeni w ten sposób, że promieniowanie elektromagnetyczne i emisje energetyczne są kierowane dookoła statku przez podprzestrzeń z prędkością nadświetlną.

Kontrolery pozaosiowe pola podprzestrzennego równoważą emisje promieniowania z gondoli. Jest to niezbędne dla prawidłowego działania generatora pola maskującego, który musi być w jednej fazie z źródłem mocy (rdzeniem reaktora). Kontrolery tego typu są używane zarówno na statkach wyposażonych w pola maskujące, jak i na zwykłych statkach, ponieważ zwiększają wydajność silników. Nieprawidłowe działanie jednego z takich kontrolerów mogłoby spowodować powstanie spolaryzowanego odkształcenia magnetycznego wykrywalnego przez inne statki. Jest to jednak groźne tylko dla okrętów podróżujących z prędkościami podświetlnymi, ponieważ gdy zamaskowany statek podróżuje z prędkością nadświetlną, jego prędkość znakomicie utrudnia namierzenie takiego odkształcenia.

Rdzenie tłumiące rozpraszają promieniowanie elektromagnetyczne i inne emisje energetyczne wytwarzane przez statek i jego załogę. Osiągane jest to przez remodulację sygnatury energetycznej promieniowania mającej na celu redukcję jego poziomu oraz dopasowanie do szumów tła. Rozpraszanie całego spektrum elektromagnetycznego wymaga dużych ilości energii, jednak jest to niezbędne, jeśli podejrzewa się obecność nieprzyjaciela w pobliżu. Gdy jednak wiadomo, że w pobliżu nie ma nieprzyjaciela możliwe jest maskowanie tylko wybranych długości fal tak, że statek staje się niewykrywalny tylko na skanerach dalekiego zasięgu. Zielone zabarwienie kadłuba niezbędne jest przy urządzeniach maskujących w wersjach 3.0 do 3.2 z powodu problemów z efektami energetycznymi zachodzącymi wewnątrz pola maskującego w wyniku uwięzienia fałszywych emisji termicznych. Inną ważną funkcją rdzeni tłumiących jest tworzenie obszaru zerowej grawitacji pomiędzy kadłubem st atku a brzegiem pola maskującego. W ten sposób promieniowanie grawitacyjne pochodzące ze statku nie zakłóca działania pola maskującego ani nie jest widoczne na skanerach grawimetrycznych.

Cewki generatora pola maskującego używają spójnej emisji grawitonowej do odkształcenia przestrzeni tak, że promieniowanie elektromagnetyczne i inne formy energii są kierowane dookoła statku z prędkością nadświetlną, stwarzając wrażenie, że światło lub energia, które trafiło na zamaskowany statek nie zmieniło swojego kierunku. Jedną z najważniejszych części takich cewek są generatory źródeł polaryzacji grawitonowej. Tworzą one skupione odkształcenie przestrzenne zdolne do zmiany kierunki energii i światła. Źródła polaryzacji grawitonowej w każdym generatorze zasilają wzmacniacze odkształceń pola podprzestrzennego fazowo zsynchronizowane z każdym z nich poprzez sieć przewodów które umożliwiają utrzymanie stabilizacji grawitacyjnej pomiędzy źródłami polaryzacji grawitonowej. Przewody te są wyposażone w układy tetrionowe, których zadaniem jest zapobieganie nagromadzenia się tetrionów mogących obniżyć sprawność operacyjną i w konsekwencji d oprowadzić do uszkodzenia wzmacniaczy odkształceń pola podprzestrzennego. Przepływ energii jest kierowany i skupiany przez serię cewek generatora pola podprzestrzennego zgodnie ze wzorem rozpraszania energii. Wzór rozpraszania energii lub matryca transformacji energii to sposób, w jaki energia i światło są kierowane naokoło statku. Cewki generatora podprzestrzennego są podobne w budowie do cewek generatora pola podprzestrzennego, ale w odróżnieniu od nich tworzą one wielowarstwowe pole wyłącznie dookoła statku, nie wnikając w jego wnętrze. Asymetryczne perystaltyczne napędowe odkształcenie pola przyśpiesza energię do szybkości nadświetlnej. Kompensuje to wpływ dodatkowej odległości, jaką energia ma do przebycia dookoła statku, zanim powróci na swój poprzedni kurs oraz skutki działania efektu Dopplera lub pola grawitacyjnego.
Uproszczony schemat cewki generatora pola maskującego
A - wzmacniacze odkształceń pola podprzestrzennego
B - generatory źródeł polaryzacji grawitonowej
C - cewki generatora pola podprzestrzennego
D - bufor plazmowy
E - cewki plazmowe

Cewki generatora pola maskującego kontrolowane są przez specjalnie do tego przeznaczone lub przystosowane komputery, które nie spełniają poza tą żadnej innej funkcji i są kompletnie oddzielone od reszty systemów statku. Zakłócenie ich pracy może spowodować przekłamania w obliczeniach i w rezultacie nieprawidłowe rozproszenie energii, co może spowodować wykrycie zamaskowanego statku. Dane do obliczeń dostarczane są przez sieć refraktometrów umieszczonych na kadłubie statku. Dodatkowe refraktometry polepszają dokładność rozproszenia energii. W tym przypadku jedynym czynnikiem ograniczającym jest szybkość komputerów. Takie komputery wymagane są tylko dla urządzeń maskujących w wersji 3.2 lub lepszej.

Magnetyczne cewki ściągające tworzą lokalne pole magnetyczne umożliwiające przepływ energii w podprzestrzeni zapewniając jej prawidłowe ukierunkowanie, gdy statek leci z prędkością nadświetlną. Bez ich działania statek mógłby zostać wykryty przez aktywny skan interferometryczny.
Wszystkie komponenty urządzenia maskującego zasilane są przez cewki plazmowe. Muszą mieć one identyczne częstotliwości energetyczne. Służy do tego bufor plazmowy. Bez niego działanie cewek mogłoby być łatwo zakłócone, na przykład przez impuls jonowy.

Istnieje wiele form wzorców rozproszenia energii, jedne bardziej, inne mniej efektywne. Wyróżnia się dwa typy wzorców rozproszenia energii: sferyczne i dostosowalne.
W pierwszym przypadku osłony maskujące generowane są w stałej odległości od generatorów źródeł polaryzacji grawitonowej. Na skutek działania sił grawitacji kształt pola staje się bardziej eliptyczny. Odległość ta jest pod kontrolą do pewnego momentu - gdy systemy zasilania statku nie mogą już dłużej utrzymywać pola o zbyt dużych rozmiarach osłona się zapada, tworząc potężne fale grawitacyjne.
To ustawienie używane jest podczas podróży z prędkością nadświetlną - pole maskujące otacza wtedy pole podprzestrzenne, maskując je razem ze statkiem.

Wadą sferycznego maskowania jest generowanie zauważalnego zniekształcenia w spektrum widzialnego światła przy niektórych ustawieniach rozproszenia energii. Efekt ten występuje, ponieważ pole maskujące działa jak soczewka, skupiając światło w niektórych miejscach i rozpraszając go w innych. Jest to zauważalne zwłaszcza podczas jego aktywacji i dezaktywacji.

Pole dostosowalne jest generowane w stałej odległości od kadłuba statku. Jest możliwe zmniejszenie tej odległości nawet do trzynastu milimetrów przez instalację czujników dostosowujących na powierzchni kadłuba które na bieżąco kontrolują i dostrajają generowaną osłonę maskującą. Wymaga to jednak ciągłego komputerowego nadzoru i może być osiągnięte tylko, gdy statek porusza się z prędkością podświetlną. Osłony maskujące tego typu nie mogą być uaktywniane natychmiast z powodu złożonego kształtu pola maskującego. By uniknąć uszkodzenia urządzenia maskującego, musi być ono ostrożnie dezaktywowane. Tego rodzaju maskowania nie powinno się też używać w lotach atmosferycznych, ponieważ gaz uwięziony pomiędzy osłoną a kadłubem będzie wprawiany w drgania, produkując niepożądane dźwięki - a te można wykryć.

Tekst i zdjęcia: Jan Strzelecki.



© Copyright 2001-2009 by USS Phoenix Team.   Dołącz sidebar Mozilli.   Konfiguruj wygląd.
Część materiałów na tej stronie pochodzi z oryginalnego serwisu USS Solaris za wiedzą i zgodą autorów.
Star Trek, Star Trek The Next Generation, Deep Space Nine, Voyager oraz Enterprise to zastrzeżone znaki towarowe Paramount Pictures.

Pobierz Firefoksa!